Kan ein vond barndom bli god litteratur? Kan du kjenne ei slags glede av å lesa om dette utan å lure på om du treng nærare utgreing hos ein psykolog?
Kan ein vond barndom bli god litteratur? Kan du kjenne ei slags glede av å lesa om dette utan å lure på om du treng nærare utgreing hos ein psykolog? Svaret på begge spørsmåla er ja, og for å testa det kan du lesa denne romanen. Grunnen til at svaret blir ja på desse spørsmåla er språket. Det er fullt av presise og slagkraftige formuleringar. Her er nokre døme: ”Mor var blond og vakker, og hun levde livet før nazistene tok det.” ”Hun ville ha en klem av moren sin, og fikk en kåpe; hun ønsket seg en far, men det eneste hun fikk var kjeft og korrekser.”Forteljaren i romanen er Knud. Han er fødd i 1960 i ein liten by i Danmark. Mora er tysk, og det gjer at den vesle familien meir eller mindre lever som utstøytte. Knud fortel ikkje berre om sin eigen barndom, men òg om foreldra sin bakgrunn og familie, ingen av dei heilt A4. Særleg gjorde mora sin kamp for eit godt liv inntrykk. Humor? Ja, litt beisk. Les om tante Ilse som hata katter på s. 69.Kan ein vond barndom bli god litteratur? Kan du kjenne ei slags glede av å lesa om dette utan å lure på om du treng nærare utgreing hos ein psykolog?
Kan ein vond barndom bli god litteratur? Kan du kjenne ei slags glede av å lesa om dette utan å lure på om du treng nærare utgreing hos ein psykolog? Svaret på begge spørsmåla er ja, og for å testa det kan du lesa denne romanen. Grunnen til at svaret blir ja på desse spørsmåla er språket. Det er fullt av presise og slagkraftige formuleringar. Her er nokre døme: ”Mor var blond og vakker, og hun levde livet før nazistene tok det.” ”Hun ville ha en klem av moren sin, og fikk en kåpe; hun ønsket seg en far, men det eneste hun fikk var kjeft og korrekser.”Forteljaren i romanen er Knud. Han er fødd i 1960 i ein liten by i Danmark. Mora er tysk, og det gjer at den vesle familien meir eller mindre lever som utstøytte. Knud fortel ikkje berre om sin eigen barndom, men òg om foreldra sin bakgrunn og familie, ingen av dei heilt A4. Særleg gjorde mora sin kamp for eit godt liv inntrykk. Humor? Ja, litt beisk. Les om tante Ilse som hata katter på s. 69.
Kan ein vond barndom bli god litteratur? Kan du kjenne ei slags glede av å lesa om dette utan å lure på om du treng nærare utgreing hos ein psykolog? Svaret på begge spørsmåla er ja, og for å testa det kan du lesa denne romanen. Grunnen til at svaret blir ja på desse spørsmåla er språket. Det er fullt av presise og slagkraftige formuleringar. Her er nokre døme: ”Mor var blond og vakker, og hun levde livet før nazistene tok det.” ”Hun ville ha en klem av moren sin, og fikk en kåpe; hun ønsket seg en far, men det eneste hun fikk var kjeft og korrekser.”Forteljaren i romanen er Knud. Han er fødd i 1960 i ein liten by i Danmark. Mora er tysk, og det gjer at den vesle familien meir eller mindre lever som utstøytte. Knud fortel ikkje berre om sin eigen barndom, men òg om foreldra sin bakgrunn og familie, ingen av dei heilt A4. Særleg gjorde mora sin kamp for eit godt liv inntrykk. Humor? Ja, litt beisk. Les om tante Ilse som hata katter på s. 69.Kan ein vond barndom bli god litteratur? Kan du kjenne ei slags glede av å lesa om dette utan å lure på om du treng nærare utgreing hos ein psykolog?
Kan ein vond barndom bli god litteratur? Kan du kjenne ei slags glede av å lesa om dette utan å lure på om du treng nærare utgreing hos ein psykolog? Svaret på begge spørsmåla er ja, og for å testa det kan du lesa denne romanen. Grunnen til at svaret blir ja på desse spørsmåla er språket. Det er fullt av presise og slagkraftige formuleringar. Her er nokre døme: ”Mor var blond og vakker, og hun levde livet før nazistene tok det.” ”Hun ville ha en klem av moren sin, og fikk en kåpe; hun ønsket seg en far, men det eneste hun fikk var kjeft og korrekser.”Forteljaren i romanen er Knud. Han er fødd i 1960 i ein liten by i Danmark. Mora er tysk, og det gjer at den vesle familien meir eller mindre lever som utstøytte. Knud fortel ikkje berre om sin eigen barndom, men òg om foreldra sin bakgrunn og familie, ingen av dei heilt A4. Særleg gjorde mora sin kamp for eit godt liv inntrykk. Humor? Ja, litt beisk. Les om tante Ilse som hata katter på s. 69.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar